چون به دست ما سپارد زلف مشک افشان خویش

دیده از روی نگارینش نگارستان کنیم

گر ز داغ هجر او دردی است در دل های ما

ز آفتاب روی او آن درد را درمان کنیم

پیش مشک افشان او شاید که جان قربان کنیم

آن سر زلفش که بازی می کند از باد عشق

میل دارد تا که ما دل را در او پیچان کنیم