چه خوش و بیخود شاهی هله خاموش چو ماهی

چو بخوردی تو بخوردم چو نشستی تو نشستم

منم آن مست دهلزن که شدم مست به میدان

دهل خویش چو پرچم به سر نیزه ببستم

چو ز هستی برهیدم چه کشی باز به هستم