تو مپرسم که کیی تو بده آن ساغر شش سو

که من از عربده ناگه قدحی چند شکستم

چه کم آید قدح آن را که دهد بیست سبوکش

بشکن شیشه هستی که چو تو نیست پرستم

چو شدم مست ببینی چه کسستم چه کسستم

چو من از باده پرستی شده ام غرقه مستی

دگرم خیره چه جویی که من از جوی تو جستم