دو جهان را و نهان را همه از کار برآرم

چو یکی ساغر مردی ز خم یار برآرم

ز پس کوه برآیم علم عشق نمایم

ز دل خاره و مرمر دم اقرار برآرم

ز تک چاه کسی را تو به صد سال برآری