ز دل خاره و مرمر دم اقرار برآرم

چو یکی ساغر مردی ز خم یار برآرم

دو جهان را و نهان را همه از کار برآرم

ز پس کوه برآیم علم عشق نمایم

ز تک چاه کسی را تو به صد سال برآری

من دیوانه بی دل به یکی بار برآرم

چو از آن کوه بلندم کمر عشق ببندم