چو از آن کوه بلندم کمر عشق ببندم

ز دل خاره و مرمر دم اقرار برآرم

ز تک چاه کسی را تو به صد سال برآری

من دیوانه بی دل به یکی بار برآرم

ز کمرگاه منافق سر زنار برآرم

بر من نیست من و ما عدمم بی سر و بی پا

سر و دل زان بنهادم که سر از یار برآرم