ز کمرگاه منافق سر زنار برآرم

ز تک چاه کسی را تو به صد سال برآری

من دیوانه بی دل به یکی بار برآرم

چو از آن کوه بلندم کمر عشق ببندم

بر من نیست من و ما عدمم بی سر و بی پا

سر و دل زان بنهادم که سر از یار برآرم

به تو دیوار نمایم سوی خود در بگشایم