تا چه از کار فزایی سر و دستار نمایی

سر و دل زان بنهادم که سر از یار برآرم

به تو دیوار نمایم سوی خود در بگشایم

به میان دست نباشد در و دیوار برآرم

که من از هر سر مویی سر و دستار برآرم

تو ز بی گاه چه لنگی ز شب تیره چه ترسی

که من از جانب مغرب مه انوار برآرم