تو ز تاتار هراسی که خدا را نشناسی

که من از هر سر مویی سر و دستار برآرم

تو ز بی گاه چه لنگی ز شب تیره چه ترسی

که من از جانب مغرب مه انوار برآرم

که دو صد رایت ایمان سوی تاتار برآرم

هله این لحظه خموشم چو می عشق بنوشم

زره جنگ بپوشم صف پیکار برآرم