پی هر خایف و ایمن کنمی شرح ولیکن

رخ چون زر بنگر گر زر بسیار ندارم

نخورد خسرو دل غم مگر الا غم شیرین

به چه دل غم خورم آخر دل غمخوار ندارم

ز سخن گفتن باطن دل گفتار ندارم

تو که بی داغ جنونی خبری گوی که چونی

که من از چون و چگونه دگر آثار ندارم