ز تو سرمست و خمارم خبر از خویش ندارم

مکن ای دوست غریبم سر سودای تو دارم

من و بالای مناره که تمنای تو دارم

سر خود نیز نخارم که تقاضای تو دارم

دل من روشن و مقبل ز چه شد با تو بگویم

که در این آینه دل رخ زیبای تو دارم