چو دفم می زن بر رو دف و سرنای تو دارم

ز درم راه نباشد ز سر بام و دریچه

ستر الله علینا چه علالای تو دارم

هله دربان عوان خو مدهم راه و سقط گو

چو دف از سیلی مطرب هنرم بیش نماید

بزن و تجربه می کن همه هیهای تو دارم

هله زین پس نخروشم نکنم فتنه نجوشم