کنم زنده کاووس کی را به دار

یکی سخت سوگند خوردم به بزم

بدان شب کجا کشته شد ژنده رزم

کز ایران نمانم یکی نیزه دار

که داری از ایرانیان تیز چنگ

که پیش من آید به هنگام جنگ

همی گفت و می بود جوشان بسی