حذر از تیر خدنگم که خدایی است کمانم

رخ تو گر چه که خوب است قفس جان تو چوب است

برم از من که بسوزی که زبانه ست زبانم

نه ز بویم نه ز رنگم نه ز نامم نه ز ننگم

نه می خام ستانم نه ز کس وام ستانم

نه دم و دام ستانم هله ای بخت جوانم

چو گلستان جنانم طربستان جهانم