بپریده از زمانه ز هوای دام و دانه

خوش و پاک بازآید به سوی بساط نردم

به صفا مثال زهره به رضا به سان مهره

نه نصیبه جو نه بهره که ببردم و نبردم

که در این قمارخانه چو گواه بی نبردم

پس از این خموش باشم همه گوش و هوش باشم

که نه بلبلم نه طوطی همه قند و شاخ وردم