همه عیب از من آمد که ز من چنین فن آمد

نگزم چو سگ من او را لب خویش را گزیدم

چو به رازهای فردان برسیده ام چو مردان

چه بدین تفاخر آرم که به راز او رسیدم

که به قصد کزدمی را سوی پای خود کشیدم

چو بلیس کو ز آدم بندید جز که نقشی

من از این بلیس ناکس به خدا که نابدیدم