پی جیب توست این جا همه جیب ها دریده

به بهار سر برآرد که من آن قمرعذارم

سر خنب چون گشادی برسان وظیفه ها را

به میان دور ما آ که غلام این دوارم

پی سیب توست ای جان که چو برگ بی قرارم

همه را به لطف جان کن همه را ز سر جوان کن

به شراب اختیاری که رباید اختیارم