من فغان را چه کنم نی ز لبش مهجورم

جام فرعون نگیرم که دهان گنده کند

جان موسی است روان در تن همچون طورم

هله خاموش که سرمست خموش اولیتر

شمس تبریز که مشهورتر از خورشید است

من که همسایه شمسم چو قمر مشهورم