همچو یوسف بروم وحشت زندان بکشم

گر کسی قصه کند بارکشی مجنونی

از درون نعره زند دل که دو چندان بکشم

ور به زندان بردم یوسف من بی گنهی

گر دلم سر کشد از درد تو جان سیر شود

جان و دل تا برود بی دل و بی جان بکشم

شور و شر در دو جهان افتد از عنبر و مشک