برجه ای ساقی چالاک میان را بربند

در فروبند که ما عاشق این میکده ایم

درده آن باده جان را که سبک دل شده ایم

به خدا کز سفر دور و دراز آمده ایم

برگشا مشک طرب را که ز رشک کف تو

از کف زهره به صد لابه قدح نستده ایم