که گمان داشت که ما زان علل فاسده ایم

گر علی الریق تو را باده دهی قاعده نیست

هین بده ما ملک الموت چنین قاعده ایم

فلسفی زین بخورد فلسفه اش غرق شود

آن نهنگیم که دریا بر ما یک قدح است

ما نه مردان ثرید و عدس و مایده ایم

هله خاموش کن و فایده و فضل بهل