شمس تبریز که سرمایه لعل است و عقیق

نه چو گردابه گندیده به خود مرتهنیم

هین از آن رطل گران ده سبکم بیش مگو

ور بگویی تو همین گو که غریق مننیم

ما از او لعل بدخشان و عقیق یمنیم