جان به دل گوید رو بر من و بر خویش مخند

عقل گوید که من او را به زبان بفریبم

عشق گوید تو خمش باش به جان بفریبم

چیست کو را نبود تاش بدان بفریبم

نیست غمگین و پراندیشه و بی هوشی جوی

تا من او را به می و رطل گران بفریبم