ناوک غمزه او را به کمان حاجت نیست

چیست کو را نبود تاش بدان بفریبم

نیست غمگین و پراندیشه و بی هوشی جوی

تا من او را به می و رطل گران بفریبم

تا خدنگ نظرش را به کمان بفریبم

نیست محبوس جهان بسته این عالم خاک

تا من او را به زر و ملک جهان بفریبم