جان اخوان صفا اوست که اندر هوسش

چون غمش کند ز بیخم پس از آن روییدم

این چه ماه است که اندر دل و جان ها گردد

که من از گردش او بس چو فلک گردیدم

همه دردی جهان در سر خود مالیدم

اندر این چاه جهان یوسف حسنی است نهان

من بر این چرخ از او همچو رسن پیچیدم