به پیری بسی دیدم آوردگاه

بدان چنگ و یال و رکیب دراز

بدو گفت نرم ای جوان مرد گرم

زمین سرد و خشک و سخن گرم و نرم

بسی بر زمین پست کردم سپاه

تپه شد بسی دیو در جنگ من

ندیدم بدان سو که بودم شکن