جز ز زنجیر دو زلفت ز کی مجنون باشیم

جز ز فتان دو چشمت ز کی مفتون باشیم

جز از آن روی چو ماهت که مهش جویان است

دگر از بهر که سرگشته چو گردون باشیم

نار خندان تو ما را صنما گریان کرد