همه راستی باید افگند بن

چه کردم ستاره گوای منست

به مردی جهان زیر پای منست

بدو گفت کز تو بپرسم سخن

من ایدون گمانم که تو رستمی

گر از تخمه نامور نیرمی

چنین داد پاسخ که رستم نیم