ساقی صبر بیا رطل گرانم درده

تا سمعنا و اطعنا کنی ای جان نامم

ملخ حکم تو تا مزرعه ام را بچرید

گر نگردم تلف تو علف ایامم

تا چو ریگش به یکی بار فروآشامم

گوییم شپشپی و چون پشه بی آرامی

چون دلارام نیابم به چه چیز آرامم