ای صدف چون آمدی در بحر ما

چون شهت لاحول شیطانت کنم

چند می باشی اسیر این و آن

گر برون آیی از این آنت کنم

چون صدف ها گوهرافشانت کنم

بر گلویت تیغ ها را دست نیست

گر چو اسماعیل قربانت کنم