گوهری را زیر مرمر می کشم

بر تو دل چون سنگ مرمر می کنم

پس تو خود این گو که از تیغ جفا

عاشقی را قصد و بی سر می کنم

مرمری را لعل و گوهر می کنم

صد هزاران مومن توحید را

بسته آن زلف کافر می کنم