مرمری را لعل و گوهر می کنم

پس تو خود این گو که از تیغ جفا

عاشقی را قصد و بی سر می کنم

گوهری را زیر مرمر می کشم

صد هزاران مومن توحید را

بسته آن زلف کافر می کنم

عاشقان را در کشاکش همچو ماه