ز مردی شد امروز دل ناامید

همی گفت رستم که هرگز نهنگ

ندیدم که آید بدین سان به جنگ

مرا خوار شد جنگ دیو سپید

جوانی چنین ناسپرده جهان

نه گردی نه نام آوری از مهان

به سیری رسانیدم از روزگار