جان مرا هشته ست و پیشین می رود

تو نمی آیی میا من می روم

روز تاریک است بی رویش مرا

من برای شمع روشن می روم

جان همی گوید که بی تن می روم

بوی سیب آمد مرا از باغ جان

مست گشتم سیب خوردن می روم