بین که ما از رشک بی ما می رویم

رو ز خرمنگاه ما ای کورموش

گر نه کوری بین که بینا می رویم

ای سخن خاموش کن با ما میا

ای که هستی ما ره را مبند

ما به کوه قاف و عنقا می رویم