دم فروبسته ام و تن زده ام

روز و شب در گل و در گلزارم

این چنین آینه ای می بینم

چشم از این آینه چون بردارم

دم مده تا علالا برنارم

بت من گفت منم جان بتان

گفتم این است بتا اقرارم