ای مطرب الله الله می بی رهم تو بر ره

من ننگ را شکستم وز عار توبه کردم

مانند مست صرعم بیرون ز چار طبعم

از گرم و سرد و خشکی هر چار توبه کردم

بردار چنگ می زن بر تار توبه کردم

ز اندیشه های چاره دل بود پاره پاره

بیچارگی است چاره ناچار توبه کردم