چندین زبون نیم که ز استیز تو گریزم

آری ستیزه می کن تا من همی ستیزم

از حیله خواب رفتی هر سوی می بیفتی

والله که گر بخسپی این باده بر تو ریزم

ای دولت مصور پیش من آر ساغر