گفتی چه کار داری بر نیست کار نیست

من خوش صدا چو چنگ ز آسیب ناخنم

خود پی ببرده ای تو که رگ دار نیستم

گر می جهد رگی بنما تاش برکنم

گر نیست نیستم ز چه شد نیست مسکنم

نفخ قیامتی تو و من شخص مرده ام

تا جان نوبهاری و من سرو و سوسنم