از ما مپوش راز که در سینه توایم

در شکر همچو چشمه و در صبر خاره ایم

ما پادشاه رشوت باره نبوده ایم

بل پاره دوز خرقه دل های پاره ایم

وز ما مدزد دل که نه ما دل فشاره ایم

ما آب قلزمیم نهان گشته زیر کاه

یا آفتاب تن زده اندر ستاره ایم