از لذتی که هست نظر را ز قدس او

بر جای حور پاک معرس نمی کنیم

ما آن نهاله را که بر و میوه اش جفاست

در تیره خاک حرص مغرس نمی کنیم

ما خود نظر به جان مقدس نمی کنیم

خاموش نظم و قافیه را ما از این سپس

از رشک غیر جنس مجنس نمی کنیم