هست حیات ابد جوییش از جان مدام

تا که سرانجام تو گردد بر کام تو

توسن خنگ فلک باشد زیر تو رام

گر تو بدانی که مرگ دارد صد باغ و برگ

خامش کن لب ببند بی دهنی خای قند

نیست شو از خود که تا هست شوی زو تمام