منم بهشت خدا لیک نام من عشق است

چو مات شاه شدم جمله لعب را بردم

چو دانه ای که بمیرد هزار خوشه شود

شدم به فضل خدا صد هزار چون مردم

که از فشار رهد هر دلی کش افشردم

رهد ز تیر فلک وز سنان مریخش

هر آن مرید که او را به عشق پروردم