هزار شربت شافی به مهر می جوشد

اگر ببارم از آن ابر بر سرت بارم

ببسته ست میان لطف من به تیمارت

که دیده برکات وصال و تیمارم

از آن شبی که بگفتی به من که بیمارم

بیا به پیش که تا سرمه نوت بکشم

که چشم روشن باشی به فهم اسرارم