مرو به خشک که دریای باصفات منم

نگفتمت که به نقش جهان مشو راضی

که نقش بند سراپرده رضات منم

نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی

نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مرو

بیا که قدرت پرواز و پر و پات منم

نگفتمت که تو را ره زنند و سرد کنند