عجب که شیشه شکافید و می نمی ریزد

که من عدو قدح های زهربار توام

چو شیشه زان شده ام تا که جام شه باشم

شها بگیر به دستم که دست کار توام

چگونه ریزد داند که بر کنار توام

اگر به قد چو کمانم ولی ز تیر توام

چو زعفران شدم اما به لاله زار توام