چو آب سجده کنان سوی جویبار روم

من از شمار بشر نیستم وداع وداع

به نقل و مجلس و سغراق بی شمار روم

نمی شکیبد ماهی ز آب من چه کنم

به عاقبت غم عشقم کشان کشان ببرد

همان به ست که اکنون به اختیار روم

ز داد عشق بود کار و بار سلطانان