شکرلبی لب ما را به گاه شیرین کرد

گزاف نیست که من ناشتاب خندانم

ترانه ها ز من آموزد این نفس زهره

هزار زهره غلام دماغ سکرانم

که غرقه گشت شکر اندر آب دندانم

صلا که قامت چون سرو او صلا درداد

که من نماز شما را لطیف ارکانم