چو عشق هیچ نخسبد ز عشق گیرانم

چو شب بیاید میر و اسیر محو شوند

اسیر هیچ نداند که از اسیرانم

به خواب شب گرو آمد امیری میران

به آفتاب نگر پادشاه یک روزه ست

همی گدازد مه منیر کز وزیرانم

منم که پخته عشقم نه خام و خام طمع