به آوردگه بر نسازم درنگ

همی باش بر پیش پرده سرای

چو خورشید تابان برآید ز جای

گر ایدون که پیروز باشم به جنگ

و گر خود دگرگونه گردد سخن

تو زاری میاغاز و تندی مکن

مباشید یک تن برین رزمگاه